The Brussels Times’ın haberine göre, Gent Üniversitesi araştırmacısı Morgane Van Belle liderliğinde yürütülen çalışmada, 2 kedinin birbirini yalamasının ardındaki davranış biçimleri incelendi.
Kendi kedilerinden yola çıkarak araştırmaya başlayan Van Belle, kedilerinden Fabio’nun güneşli bir yere uzandığında, diğer kedisi Giovanni’nin yanına gelerek onu ısrarla yaladığını, Fabio’nun bu durumdan rahatsız olup bulunduğu yeri terk etmesi üzerine Giovanni’nin o alanı sahiplendiğini gözlemledi.
Bunun yaygın bir davranış olup olmadığını araştıran ekip, 53 evde yaşayan 106 kedinin görüntülerini analiz etti.
Kedi sahiplerinden ev ortamındaki günlük etkileşimleri kaydetmeleri istenirken; araştırmacılar, kulak pozisyonu, vücut duruşu, hareketler ve fiziksel temas gibi 23 farklı davranış göstergesini değerlendirdi.
Araştırmada, dostça gerçekleşen karşılıklı yalama davranışlarında kedilerin birbirine yakın durduğu, ulaşılması zor baş, boyun ve kulak bölgelerini temizlediği, zaman zaman uyuduğu veya oyun oynadığı görüldü.
Buna karşılık gergin etkileşimlerde ise yalayan kedinin diğerinin üzerine eğildiği, yalanan kedinin kulaklarını geriye yatırdığı, dudaklarını yaladığı, başını salladığı veya uzaklaşmaya çalıştığı tespit edildi.
Araştırmacılar, bu tür durumlarda “yalama davranışının, temizlikten çok baskı kurmaya yönelik ince bir çatışma çözme yöntemi olarak kullanıldığı” sonucuna vardı.
Van Belle, bulguların kedilerin saldırgan olduğu anlamına gelmediğini belirterek, “Kedilerin çatışmaları çözmek için çok ince yöntemleri var. Bu da onların kaba davranan hayvanlar değil, zeki ve davranışlarında esnek canlılar olduğunu gösteriyor.” değerlendirmesinde bulundu.
